Bu yazıya Belçika hezimetinin 2. golünden sonra başladım. Henüz maçtan günler önce pişkin Montella hiç ümidi olmadığı için baklayı ağzından çıkartmıştı; “milli takımın bu seviyelere alışması lazım” diyordu. Oysa 3 gün önce de “futbolcularıma laf söyletmem” diyordu ama en ağırını kendisi söylemiş oldu. Aksine; “Futbolcularım Avrupa seviyesinde ama ben bu seviyenin hocası değilim” diyememişti.
İçindekini öyle açığa vurdu ki; C liginde Faroe adaları, Lüksemburg ve Litvanya karşısında kazandığı zaferleri (!) arıyordu. Kardeşim sana biz hep bu seviyede takımları nereden bulacağız ?
Gözümüzün içine baka baka “Dünya kupasına katılmak büyük başarı, bunu ben sağladım” dedi. Bir de patronunu da buna inandırmış olmalı ki “villalar” havada uçuştu. Yahu dünya kupasına katılmamızın nedeni ‘takım sayısının artırılması’ydı. O trene bile zar zor son dakikada atladık.
Sen bizi bakar kör mü zannediyorsun ?!
Kaldı ki Bosna Hersek bile İtalya gibi güçlü bir devi eleyerek dünya kupasına katılmayı başardı. Bursa kadar nüfusu olan (3,2 milyon) bu ülkeden seçilen bir takımla bu başarı sağlandı. Senin gibi 86 milyon içinden (tam 27 katı) takım yapıp, tek futbolcunun sakatlığında ise ağlamaklı olmadılar…
Bizim milli takım dünya üçüncüsü oldu. Ne seviyesinden ne C ligi başarısından söz ediyorsun. Zaten ikinci maçtan sonra da “istifa edecek misiniz ?” diye soranlara “B ligine düşmek o kadar anormal bir şey değil, bu takımı zaten A ligine ben çıkardım” diyordun. Yani hem inançsızlığını belli ediyor, hem de sanki çıkardığın yere indirmeyi mazur göstermek istiyordun. Senin gibi bir hocayla çalışılmaz ama saha dışında çok başarılısın !
Üst amirlerle iyi bağ kurunca yatmaya devam edeceğini zannettin. Halbuki, bu ülkede uzun süre yaşadın; TFF 1. Ligden süper lige takım çıkaran hocaların bile senin gibi seri yenilgiler ardından görevi bırakmak zorunda kaldıklarını gördün.
Kaldı ki, ayrılmak için hayli geciktin. Dünya Kupasındaki hezimetten sonra bunu yapmalıydın. Aynen başarısız oldukları için hemen yollarını ayıran hocalar gibi...
Performansı hızlı ölçen ülkelerden, Hollanda, Almanya, Uruguay, Güney Kore, Çekya, İskoçya, Ekvador ve Gana ülkeleri hemen hocalarıyla yollarını ayırdılar. Bizim Federasyon ise sana sahip çıktı. Herhalde “nasıl olsa birlikte gideriz” düşüncesiyle olsa gerek !
Sonuç olarak; senin bu rahat halini gördükçe bizim hocaların kıymetini anlıyorum. Gururlu yerli hocalarımız, şimdiye kadar daha başarılı olmalarına rağmen zamanı gelince ayrılmasını bildiler. Siyasi davranıp güçlü gördükleri üç beş kişinin arkasına saklanmadılar. Bu bakımdan milli takımımızın yerli hoca dışında bir aday aramasının gereksiz olduğuna inanıyorum…
