Yenilseydik puanlar eşitlenecekti; oysa tek golle 6 puan farka ulaştık. Önce olaya bu yönden bakmak lazım. Teknik ekibi ve oyuncuları kutluyorum.
Bir de takımı bu günlere kazasız belasız getiren Başkan Arda Çakmak’a teşekkür borçluyuz. Her ne kadar geçmişte bazı eleştiriler yöneltmiş olsak da, günün sonunda puan olarak rahatladığımız bir hafta görevi bırakıyor. Zaten kulübün sağlam ellerde olduğunu biliyorduk, bu bakımdan işin mali boyutu ile hiç ilgilenmedik. Bundan sonra da kulüp çevresinden uzaklaşmamasını diliyorum.
Maça gelince; oyun düşük tempoda başlasa da, maçın kontrolü hep Gençlerbirliği’nin elindeydi. Nitekim hazırlanışı çok güzel bir gol attık. İrfan Can’ın hızlı şekilde oyuna soktuğu topu Oğulcan taşıyarak derinlemesine kale önüne bıraktı, Troere’de ustaca çaprazdan golü kaydetti.İlk devrenin iyileri arasına bu üçlü dışında Niasse’yi de ekleyebiliriz.
İlk yarıda rakibin kaçan 2 net pozisyonu varken, bizim gol dışında bir pozisyonumuz yoktu.
Yine ilk yarıda Mendes’in ayağına top değmedi desem yeridir. Bunu söylememin sebebi ikinci devre saman alevi gibi bir kıpırdanma göstermesiydi ama ofsayt pozisyonundan attığı sayılmayan gol ve uzaktan kaleye gönderdiği bir top neticeye tesir etmedi. Hepsi bu kadar…
Skordan bağımsız olarak teknik ekibe soruyorum; sahada on kişi mücadele etmek yerine alt yapıdan gelen çocuklar arasında bir santrfor yok mu ?
Ne farkeder, onlar da gol atamasın ama tecrübe kazansınlar…
Maçın ikinci yarısında skoru korumak üzere iyiler arasına Arda, Hamza ve Goiveia’da ilave oldular.
Haliyle rakibin gol beklentisi arttı ve kaçıdıkları bir net pozisyonları daha vardı. Bizim kaçan net pozisyonumuz bu devrede de yoktu. Ancak bu tip maçlarda skor ön planda olduğu için gerisine kafayı takmamak lazım.
Hem de 6 sakat, 1 cezalı futbolcumuzun olduğu bir haftada…